آثار کوروش گلناری در هشتمین دوسالانه ملی مجسمه سازی تهران

هشتمین دوسالانه ملی مجسمه سازی تهران با نمایش 90 اثر از هنرمندان مجسمه ساز عصر روز یکشنبه 24 آذر ماه در پهنه رودکی و تالار وحدت آغاز به کار کرد. در این رویداد هنری آثاری از کوروش گلناری (عضو هیات علمی دانشکده هنرهای تجسمی دانشگاه هنر) با عنوان کنیز به نمایش درآمد. هشتمین دو سالانه ملی مجسمه سازی تهران تا 21 بهمن برپاست. در ادامه بیانیه هنری اثر کنیز با سه روایت به قلم کوروش گلناری را می خوانیم:

آیا پرداختن به کنیز پرداختن به زندگی اسطوره ای درخلیج پهناور فارس است؟ ویا نمایش شخصیت زنانه برجسته ای است؟

کنیزنه اسطوره است و نه سنبل ونماد، بلکه زنی معمولی است. نمونه ای معمول در جزیره ای محروم از حداقل های زیست انسانی. کنیز نماینده  واقعیت مردم بسیاری است که با وجود ذخایر فراوان و ارزشمند در زیستگاهشان زندگی حقیرانه ای را سپری می کنند.

 کنیز، معصوم ودیگرانی بسیار نمونه مثالی هستند از دخترانی که هنوز چشم باز نکرده به اجبار می بایست مسئولیت زندگی مشترک زود هنگام و ناخواسته ای را بدوش بکشند بدون هیچ انتخاب و یا شاید فرصتی برای دلبستن به کسی یا چیزی.

هر چه هست کنیز درک و تامل رفتار انسانی است که در بومی سنتی، هم عهده دار وظایف خانه است و هم مسِئول درآمد حداقل روزانه. چه بسیارند زنان بی شماری که صید صبحگاه هر روز شان ماهی های کوچک مرده ای است که در بوی تعفن آن ساعتها سپری  می کنند، ونیز زیر آفتاب داغ، با پشت و رو کردن و خشک کردن  مرده ماهی ها  کار طاقت فرسایی را به امید کسب لقمه نانی اندک سپری می کنند. وجه دیگرکنیز شخصیتی است متفاوت که خاک رنگین جزیره را بردیوار ویا صفحاتی می نشاند تا مدام تصویر کند هرآنچه هست و برآن ها می گذرد. کنیز نقاش واقعیت زندگی دوران جزیره است. سرتاسر دیوارهای خانه نقاشی هایی است از حکایت های تلخ وشیرین و دور ونزدیک زندگی او.

 کنیز، کنیز است و رنگ آرامش برای او تعریفی ندارد و امروز از خانه رانده می شود و تمام خاطرات سیاه وسفیدش بر تک تک دیوارها پاک و محو می شود  تا آنجا که رنج سالیان به او نهیب زند که اندک تلاش وتجربه ی یک انسان معمولی در یک محیط محروم محو خواهد شد و جایی در صفحه روزگار ندارد.